دیباچه

طرح این سفر را از سالها پیش در ذهن داشتم اما، پیش از مهاجرت دور از دسترس می نمود و پس از آن نیز چندی در میان گرفتاری های روزانه گم شد. از یک سال پیش، که لجام اسب سرکش زندگی تا حدی به دستم آمد، حیف دیدم که داخل این کشور زندگی کنم و دیدنی های آن را نبینم. این شد که مقدمات سفری داخلی را فراهم آوردم.

برای برنامه ریزی این سفر اطلاعات زیادی در دستم نبود. همه آنچه داشتم نقشه ای بود و نام تعدادی شهر که سالها در ذهنم تکرار شده بودند. به بیان دیگر، در این سفر بیشتر به دنبال ارضای حس کنجکاوی ام برای دیدن شهرهای ندیده بودم تا گشت و گزاری تاریخی. اما خوشبختانه رد سفرم با مسیر شکل گیری تاریخ آمریکا منطبق شد و حاصل، سفری دلچسب و هم آموزنده شد. دیگر اینکه تلاش کردم تا ساده سفر کنم. تنها الزامات را همراهم بردم و هرآنچه ارزان بود را در شهرهای مقصد خریدم که البته برایم تجربه ای نو بود.

از میان شهرهای ساحل شرقی، شهرهای باستِن، نیویورک، فیلادلفیا، بالتیمُر، واشنگتن و نُرفُلک را دیدم. چون می خواستم تا حد ممکن از دیدنی ها بهره ببرم، سفرم را به گونه ای تنظیم کردم که تنها رفت و برگشتم با هواپیما باشد. برای سفرهای بین شهری هم از قطار استفاده کردم.

سفر ده روزه ام را بیست و دوم ماه مِی شروع کردم و سی و یکم همان ماه به پایان رساندم. اکنون که این مقدمه را می نویسم، هفت ماهی هست که آن سفر را به پایان برده ام. سفری کوتاه اما چندان جذاب که حیفم آمد خاطرات آن را ننویسم. حاصل، جزوه ای شد که پیش رو است.

و اما تاکید بر دو نکته را لازم می دانم. نخست اینکه جهت یادآوری نام محله ها و مکان ها و فراهم آوردن تمام نقشه های این سفر، و البته سفرنامه، از نقشه های سایت گوگل کمک های ارزشمندی گرفته ام. دیگر اینکه دانشنامه اینترنتی ویکیپیدیا جهت گردآوری اطلاعات تکمیلی این سفرنامه یکی از مفیدترین و در دسترس ترین مراجعم بوده است.

پایان سخن اینکه، در طول سفرم به مناسبت های گوناگون از سعدی یاد کردم که روزگاری گفت:

مرد هنرمند هنرپیشه را                   عمر دو ‌بایست در این روزگار

تا به یكی تجربه اندوختن                  ‌با دگری تجربه بردن به كار

پانزدهم آذر ماه هزار و سیصد و هشتاد و نه

ششم دسامبر دو هزار و ده