رویای دیرینه ام امروز فرا رسید.
هفدهم نوامبر سال دوهزار و ده میلادی، صبحگاهان، در دادگاهی رسمی، در حالی که دست راستم را به نشانه سوگند خوردن بالا نگاه داشته بودم سوگند یاد کردم:
که به طور کامل وفاداری و وابستگی ام را به کشوری که تا به حال شهروند آن بوده ام ترک می کنم.
که از قانون اساسی ایالات متحده آمریکا وسایر قوانین این کشور پشتیبانی کرده و در برابر دشمنان داخلی و خارجی از آن دفاع می کنم.
که به قانون اساسی ایالات متحده آمریکا وسایر قوانین این کشور وفاداری و ایمان راستین دارم.
که هرگاه قانون الزام کرد برای ایالات متحده آمریکا سلاح به دست می گیرم.
که هرگاه قانون الزام کرد برای ارتش ایالات متحده آمریکا خدمات غیرجنگی انجام می دهم.
که هرگاه قانون الزام کرد برای جامعه آمریکا خدمات مدنی فراهم می نمایم.
و به این ترتیب شهروندی آمریکایی شدم.
هفدهم نوامبر سال دوهزار و ده میلادی، صبحگاهان، در دادگاهی رسمی، در حالی که دست راستم را به نشانه سوگند خوردن بالا نگاه داشته بودم سوگند یاد کردم:
که به طور کامل وفاداری و وابستگی ام را به کشوری که تا به حال شهروند آن بوده ام ترک می کنم.
که از قانون اساسی ایالات متحده آمریکا وسایر قوانین این کشور پشتیبانی کرده و در برابر دشمنان داخلی و خارجی از آن دفاع می کنم.
که به قانون اساسی ایالات متحده آمریکا وسایر قوانین این کشور وفاداری و ایمان راستین دارم.
که هرگاه قانون الزام کرد برای ایالات متحده آمریکا سلاح به دست می گیرم.
که هرگاه قانون الزام کرد برای ارتش ایالات متحده آمریکا خدمات غیرجنگی انجام می دهم.
که هرگاه قانون الزام کرد برای جامعه آمریکا خدمات مدنی فراهم می نمایم.
و به این ترتیب شهروندی آمریکایی شدم.
کسی پرسید: چه حسی داری؟
پاسخم شعری از Irving Berlin است:
GOD BLESS AMERICA
While the storm clouds gather far across the sea,
Let us swear allegiance to a land that's free,
Let us all be grateful for a land so fair,
As we raise our voices in a solemn prayer.
God Bless America,
Land that I love.
Stand beside her, and guide her
Through the night with a light from above.
From the mountains, to the prairies,
To the oceans, white with foam
God bless America, My home sweet home
God bless America, My home sweet home.
۴ نظر:
خيلي خوشحالم فرشاد جان، اميدوارم هميشه و در همه حال موفق باشي
tabrik migam...
doost daram neveshte hatun ro..
hala ke khosh hali
bishtar benevis...
ama ye chiz...
faghat hamin hese she'r ro dashti
ya ye hes haye dige ham ghatysh bood
از اظهارنظر شما ممنونم.
ایروینگ برلین مهاجری روس تبار بود که در آمریکا زندگی می کرد. او در سال هزار و نهصد و هجده میلادی، وقتی در ارتش آمریکا خدمت می کرد، شعر بالا را سرود. به نظرم حس مهاجری که با آغوش باز در جامعه دیگری پذیرفته شده حس مشترک بین من و ایروینگ است که او با هنرمندی آن را بیان کرده و من از او نقل قول کردم.
و اما در مورد بیشتر نوشتن:
از نگاه من این وبلاگ مانند دفتر خاطراتی است که تنها رویدادها و اندیشه های مهم زندگی ام را شامل می شود. و البته دستم از این مطالب جندان پر نیست تا بیشتر بنویسم. اما مطالب مفصلی هست که امیدوارم هرچه سریعتر آماده شوند تا اینجا به اشتراک بگذارم.
ارسال یک نظر